Bornny

เนื้อเพลง: ช่วงที่ดีที่สุด อัลบั้ม: Bittersweet ที่มา : www.siamzone.com

เดินจับมือกัน ทุกข์สุขด้วยกัน หัวเราะร้องไห้ด้วยกันมานานเท่าไหร่ ฉันไม่เคยลืมจากใจ วันที่เรายิ้ม วันที่ทะเลาะ ภาพวันและคืนเหล่านั้น จะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป ยังคงเป็นดั่งเหมือนกับเมื่อวาน อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ แต่ต่างกันแค่เพียง ในตอนนี้ ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ เพลงและของขวัญ ตัวจากตรงนั้น จดหมายที่ส่งให้กันในวันที่ห่าง ฉันนั้นยังคงเก็บไว้ วันที่เหนื่อยล้า ถ้อยคำที่ปลอบใจ ภาพวันและคืนเหล่านั้น จะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป ยังคงเป็นดั่งเหมือนกับเมื่อวาน อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ แต่ต่างกันแค่เพียง ในตอนนี้ ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ ไม่รู้ว่าเธอ ไม่รู้ว่าจะได้ยินเพลงนี้รึยัง อยากจะให้เธอช่วยมารับฟังว่าฉันนั้น คิดถึง... ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างผ่านมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ได้ผ่านมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ (เพราะเธอ)

 

 

ครั้งแรกที่ผมฟังเพลงนี้ ผมคิดถึงใครคนหนึ่ง

ครั้งที่สองที่ผมฟังเพลงนี้ ผมคิดถึงใครคนนั้น

ครั้งที่สาม สี่ ห้า ..... ที่ผมฟังเพลงนี้ ผมก็ยังคิดถึงใครคนเดิม

.

.

.

และหลังจากผมฟังเพลงนี้ครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้   ผมเลยโพสต์เพลงนี้.....เพื่อจะบอกว่า การที่ได้พบกับคุณ "นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ ...เพราะเธอ"

 

2 ปี 11 เดือน เป็นแค่เวลาสั้นๆ แต่ยาวนานถ้าจะลืมเลือน..............

 

เมื่อ 3-4 เดือนที่แล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือความบังเอิญใดก็ตาม ผมและเธอ ได้กลับมาคุยด้วยกันอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

เพราะเธอ ETC

 กี่วันแล้ว กี่คืนที่มันได้เวียนหมุนไป
เหมือนเวลาไม่เคยเคลื่อนไหวนับตั้งแต่ เธอไปจากฉัน
ที่ตรงนี้ คือที่ที่เราเคยมาด้วยกัน
เหมือนยังเห็นเธออยู่ตรงนั้นเช่นวันเก่าไม่เคยเปลี่ยนไป

ถึงแม้จะออกไปพบผู้คนมากมาย แต่ใจยังไม่ลืม
จะจำเพียงความรักเราที่มันผ่านพ้น

เพราะเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวใจ
เพราะเธอฉันไม่อาจรักใครได้เลย
ภาพเธอไม่เคยลบเลือนแม้มันจะผ่าน ไปนานเท่าไหร่
รับรู้เพียงอย่างเดียวว่าฉันห้ามใจไม่ได้เลย

มีบางครั้งไม่รู้ว่าความจริงหรือฝัน
เหมือนมือที่ว่างเปล่าของฉันได้สัมผัสกับมือของเธอ

ถึงแม้จะออกไปพบผู้คนมากมาย แต่ใจยังไม่ลืม
จะจำเพียงความรักเราที่มันผ่านพ้น

เพราะเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวใจ
เพราะเธอฉันไม่อาจรักใครได้เลย
ภาพเธอไม่เคยลบเลือนแม้มันจะผ่าน ไปนานเท่าไหร่
รับรู้เพียงอย่างเดียวว่าฉันห้ามใจไม่ได้เลย

เพราะเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวใจ
เพราะเธอฉันไม่อาจรักใครได้เลย
ภาพเธอไม่เคยลบเลือนแม้มันจะผ่าน ไปนานเท่าไหร่
รับรู้เพียงอย่างเดียวว่าฉันห้ามใจไม่ได้เลย

ไม่ได้เลยสักที มันง่ายที่จะรัก แต่ยากที่จะลืม

สืบเนื่องจากเมื่อไม่กี่มากหรือน้อยหน่วยเวลาที่ผ่านมา (อย่าไปสนใจเลยว่านานแค่ไหน มันไม่ใช่ประเด็น) ผมได้นั่งเสวนากับสหายเก่าแก่ท่านหนึ่ง (เช่นกัน ไม่จำเป็นต้องรู้ เพราะนี่ก็ไม่ใช่ประเด็น) ที่พบปะกันด้วยความบังเอิญหรือตั้งใจ (มิทราบได้ แต่มันไม่ใช่ประเด็น) ผมกับเขา (หรือเธอ?) ก็คุยกันไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เรื่อง สารทุกข์ดิบสุก เหตุเมืองการบ้าน ดินฟ้าอากาศ และจบลงด้วยเรื่องความรัก

เรื่องมันเกิดจากการที่ มัน(เพื่อนของผม) ไปชอบมนุษย์เพศตรงข้ามคนหนึ่ง (จะบอกทำไมเนี่ย)  โดยที่ไม่รู้ว่า (s)he จะมีหทัยปฏิพัทธ์ที่จะปฏิสังขรณ์ใจที่แตกร้าวของมันหรือไม่ เรื่องของมันก็ไม่ต่างอะไรกับเรื่องของสามัญชนทั่วไป ที่ชอบเขาข้างเดียวเหมือนข้าวเหนียวนึ่ง!!! แต่ประโยคหนึ่งที่ยังติดหูผมถึงตอนนี้คือ มันบอกกับผมว่า “เวลาไม่ช่วยอะไรเลย” มันบอกกับผมว่า “...(ชั้น เรา กู ผม เดี้ยน เติมเอาตามแต่สะดวก) เคยคิดว่าเวลาจะเป็นตัวพิสูจน์ความจริงใจ ความมั่นคง รวถึงความรู้สึกที่มันมีต่อ(s)he ได้” ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา (นานพอที่จะมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่มินานพอให้อีกฝ่ายเห็นใจ ==> มันบอกกับผมอย่างนี้จริงๆ) มีใคร ใคร และใครผ่านเข้ามาในชีวิตของ (s)he และก็ผ่านไป แต่มันก็ยังคงอยู่ (หน้าด้านเนอะ ==> ผมแทรก) เพราะมันเชื่อมั่นในทฤษฎีของมัน (ไอ้นี่มันไม่ใช่ทฤษฎีโว้ย มึงเชื่อของมึงคนเดียว ) แต่มาวันนึง เมื่อมีใครอีกคนเข้ามา มันเริ่มไม่แน่ใจในทฤษฎีของมัน (กูบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ทฤษฎี) มันเริ่มหมดหวัง ท้อแท้ และไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป ผมก็ได้แต่ปลอบมัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยมันอย่างไรดี (จนปัญญา)

ที่ผมเล่ามาจนถึงตอนนี้ มิได้มีเจตจำนง (จิงจิ๊งงง) ที่จะเอาเรื่องของเพื่อนมาขาย หากแต่เพราะ ผมสะดุดกับคำๆนึงของเพื่อนผมมากกว่า “เวลาไม่ช่วยอะไร” ผมมีความเห็นขัดแย้งกับเพื่อนผมประการหนึ่งว่า ไม่ใช่ว่าเวลาไม่ช่วยอะไร แต่เวลาเป็นเพียงแค่ปัจจัยเล็กๆ เพียงปัจจัยเดียวที่ส่งผลให้ ใครกับใครมาผูกสัมพันธ์กัน แม้เวลาจะสามารถพิสูจน์อะไรได้หลายอย่าง แต่ข้อพิสูจน์นั้นก็มิได้เป็นปัจจัยสำคัญที่สนับสนุนให้ ใครหันมารักกับใครได้ เวลาเป็นแค่ส่วนประกอบหนึ่งจากองค์ประกอบทั้งหมดเท่านั้น ขณะที่เพื่อนผม มองมันเป็นปัจจัยสำคัญจนละเลยสิ่งสำคัญอื่นๆไป....

วันนั้นผมและมันก็เลือกที่จะเลิกคุยประเด็นนี้ไป เพื่อมิให้การพบเจอของเราต้องเศร้าไปกว่านี้ (เพราะผมก็ไม่ได้ดีกว่ามันไปเท่าไหร่หรอก หุๆๆ) เราเลือกที่จะคุยกันเรื่องอื่น จนกระทั่งรัตติกาลคืบคลานเข้ามา ก็ถึงกาลที่เราต้องล่ำลากัน ก่อนกลับเพื่อนผมทิ้งท้ายไว้หลายประโยค ซึ่งผมยังจำได้จนถึงตอนนี้

 

กูว่าความรักมันแปลกเนอะ

                คนหนึ่งอยู่ใกล้กัน แต่ต้องคอยหลบหน้า เพื่อหวังเพียงแค่ เค้าจะยังไม่เบื่อกันไปเสียก่อน

                แต่อีกคนที่อยู่ไกล สามารถมาหากันได้ทุกเวลา....

 

                คนหนึ่งมองโทรศัพท์ทั้งวัน เพื่อจะหาโอกาสที่จะโทรไปหา แม้จะแค่ไม่กี่วินาทีก็ตาม

                อีกคนโทรได้ทุกเวลา โดยมิต้องคำนึงว่า ใช้เวลาไปนานแค่ไหน

 

                คนหนึ่งสามารถพูดคุยได้ เพราะรู้ว่านั่นจะมิทำให้เค้าต้องลำบากใจ

                แต่อีกคนหนึ่งได้แต่ส่งข้อความให้เค้ามีความสุข เพราะไม่อยากรับรู้ว่า ในความเป็นจริง เค้าจะรู้สึกอย่างไร

 

เฮ้อ..... ผมก็แค่อยากบอกเพื่อนผมว่า ความรักแม่งก็เงี้ยแหละ มึงไม่ต้องคิดไรมาก  

กูยังเอาตัวกูเองไม่รอดเลย แสดดดดด.....

ผมเชื่อว่าเกือบทุกคนบนโลกเบี้ยวๆไปนี้ คงเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า หากย้อนเวลากลับไปได้ เราจะกลับไปแก้ไขอะไร.........

 

ผมก็เคยคิด แม้กระทั่งในตอนนี้ผมก็กำลังคิดอยู่ หากย้อนเวลากลับไปได้อย่างน้อยที่สุดผมก็อยากจะกลับไปแก้ไขเรื่องราวใน 12 ชั่วโมงหลังของวันนี้ ใหม่ทั้งหม

 

ปล่าวครับ ผมมิได้ทำผิดร้ายแรงอะไรลงไปหรอก ผมทำแต่สิ่งที่พอจะเรียกได้ว่า "ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร" อย่ารู้เลยครับว่าผมทำอะไรลงไปบ้าง

 

แม้ผมจะเชื่อว่าเกือบทุกคนบนโลกเบี้ยวๆไปนี้ คงเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า หากย้อนเวลากลับไปได้ เราจะกลับไปแก้ไขอะไร.........

 

แต่เช่นเดียวกัน ผมก็เชื่อว่าเกือบทุกคนบนโลกบี้ๆ ไปนี้ คงตอบกับตัวเองเช่นกันว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่ตนกระทำมา

 

สิ่งเดียวที่เราทำได้คือ แอ่นอก เชิดหน้ารับผลที่จะเกิดขึ้น พร้อมนำสิ่งนั้นๆ กลับไปเป็นบทเรียน เพื่อไม่ให้เราต้องทำสิ่งที่ผิดพลาดอีกในอนาคต

 

เช่นกันกับที่ผมต้องยอมรับว่า อาจจะทำให้คนๆหนึ่ง (หรือมากกว่า) มีความรู้สึกแย่กับผม มากขึ้นไปอีก

 

                                 อาจจะทำให้ใครอีกสองคน ทะเลาะกัน เพราะผม  ==> อัพเดตล่าสุด จิงๆด้วย ผมขอโต๊ด ก๊าบบบ พี่  -^-"

    

                                 อาจจะทำให้ คนที่ผมเคยรู้จัก กลายเป็นแค่ สิ่งมีชิวิตที่เคยพานพบกัน ไปตลอดกาล.......

 

แต่ก็ช่างมันเหอะ เงยหน้ารับมันซะ พี่น้อง !!!